هدف و زمینه: امنیت اجتماعی نیاز بنیادین حیات جمعی است و بدون آن، امکان نظم اجتماعی، شکوفایی، زیست جمعی، احساس آرامش خاطر در فضای اجتماعی وجود نخواهد داشت. هدف این پژوهش تبیین جامعه شناختی امنیت اجتماعی شهروندان با روش فرا تحلیل است تا به این پرسش پاسخ بدهد که در بین پژوهش های اجتماعی، مهم ترین عامل اثرگذار بر امنیت اجتماعی شهروندان کدام است و به چه میزان امنیت اجتماعی را تبیین می کنند؟ روش تحقیق: مکانیسم اجرای پژوهش فراتحلیل-کمی است. هدف این روش، انسجام بخشی، مرور نظام مند و یکدست سازی مطالعات صورت گرفته در یک حوزه معین پژوهشی است. جامعه آماری آن 95 پژوهش که 84 نمونه سند پژوهشی باهدف ترکیب و شناسایی میزان تأثیر آن انتخاب شدند. یافته ها و نتیجه گیری: نشان می دهد که بین میزان مصرف رسانه های جمعی، میزان استفاده از اینترنت، سرمایه اجتماعی (مشارکت اجتماعی، همبستگی اجتماعی، تعاملات اجتماعی، اعتماد نهادی، اعتماد تعمیم یافته، اعتماد شخصی، تعلق به محله)، پنداشت از میزان جرائم، آگاهی اجتماعی، کنترل اجتماعی، حمایت اجتماعی، حمایت خانوادگی، هویت اجتماعی، رضایت از پلیس، اعتماد به پلیس، کارآمدی و اقتدار پلیس در اجتماع، نظارت پلیس، حضور پلیس در اجتماع، بی نظمی اجتماعی، آنومی اجتماعی، دین داری (بعد اعتقادی، مناسکی، عاطفی، پیامدی و تجربی)، امنیت اقتصادی، محرومیت نسبی، سبک پوشش، سن، تحصیلات، بی نظمی فیزیکی، محیط اجتماعی امن، نگرش مثبت از خود، سبک زندگی مخاطره آمیز و پایگاه اقتصادی-اجتماعی با امنیت اجتماعی شهروندان رابطه معنی داری وجود دارد. درمجموع متغیرهای فوق توانسته اند (0. 378) =Effect size، (5. 761) = Z و (0. 003)= sig از امنیت اجتماعی را تبیین نماید.

اهداف: امنیت و هستی شناسی به عنوان دو مفهوم اساسی در اکثر ادیان به ویژه دین اسلام و نظریات علمی حوزه علوم انسانی محسوب می گردند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش امنیت هستی شناختی بر هویت دینی، امنیت روانی و امنیت شغلی معلمان بود. ابزار و روشها: در این پژوهش شبه آزمایشی که با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دو ماهه همراه با گروه کنترل انجام شد، تعداد 30 نفر از معلمان زن مراجعه کننده به مرکز مشاوره شهر یاسوج به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند و از طریق پرسشنامه های هویت دینی، امنیت روانشناختی و ناامنی شغلی ادراک شده مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمایش در 6 جلسه 75 دقیقه ای آموزش امنیت هستی شناختی شرکت کردند ولی گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. داده ها توسط آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه 24 تجزیه و تحلیل گردیدند. یافتهها: میانگین نمرات هویت دینی و امنیت روانی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مراحل پس آزمون و پیگیری افزایش نشان دادند و این افزایش در میانگین نمرات امنیت شغلی در مرحله پس آزمون نیز مشاهده شد اما در مرحله پیگیری، کاهش وجود داشت. در مرحله پس آزمون، میزان تأثیر آموزش امنیت هستی شناختی بر هویت دینی (P<0. 05)، امنیت روانی (P<0. 01) و امنیت شغلی (P<0. 01) معنادار بود. در مرحله پیگیری نیز میزان تأثیر این روش بر هویت دینی (P<0. 01) و امنیت روانی (P<0. 01) تداوم داشت اما این تداوم اثربخشی بر امنیت شغلی مشاهده نشد (P>0. 05). نتیجه گیری: آموزش امنیت هستی شناختی در بهبود هویت دینی، امنیت روانی و امنیت شغلی مؤثر است؛ لیکن تداوم اثربخشی آن بر امنیت شغلی به عوامل دیگری مانند مؤلفه های اجتماعی وابسته است.

نگرش نیچه به مسئله انسان و حقیقت او، بر اساس اندیشه ها ی مادی گرایانه و تمایل به اصالت تجربه است که پیامدهای ویژه ای به همراه دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی به منظور بررسی مختصات انسان شناختی از دیدگاه نیچه و ارزیابی پیامدهای آن در پرتو آرای علامه طباطبایی شکل گرفته است. بر اساس یافته‎های پژوهش، نیچه با نفی عقل گرایی و بی اعتبار نمودن ارزش ها ی اخلاقی و دینی مورد پذیرش زمان خویش، انسان را تا پرتگاه نیست گرایی می کشاند. لکن برای نجات وی از این وهله بحرانی، انسان را به باور توانمندی و اصالت قدرت خویش دعوت می نماید که ظهور تمام عیار آن در ابر انسان نمود یافته است. این در حالی است که علامه طباطبایی چنین تقلیل گرایی از شخصیت انسان و ترجیح  تن بر روان را برنمی تابد. زیرا نفی عقل گرایی و ستیز با ابعاد الهی متافیزیک نتیجه ای جز بی اعتبارشدن اوزان اندیشه ورزی و خردگرایی ندارد. وی همچنین منشأ اصلی پوچ انگاری در زندگی انسان را، حذف خدا و انگاره ها ی معنوی و ارزشی می داند و قرب الهی را به عنوان غایت اصلی زندگی مطرح می کند. غایتی که در سایه آن زندگی فردی و جمعی انسان بر اساس هدفمندی، معناداری و عدالت شکل می گیرد.

نزد ابن سینا، نفس انسانی به مثابة آینه، همواره مدرک ادراکاتی است که به نحو عرضی بر آن عارض می شود و به عبارت دیگر ادراکات، کیفیات عارض بر نفس هستند. محور ادراکات «تمثّل» است و نفس نیز دو ساحت ادراکی دارد، ساحت تجردی عقلانی که بازنمایندة کلیات، طبیعت و ذوات اشیا است و ساحت مادیِ حسی و خیالی که بازنمایندة جزئیات و عوارض اشیاء اکنون و گذشته است. ابن سینا، کیفیت هستی مندی ادراکات مختلف حسی، خیالی و عقلی در نفس را با نظریة ارتسام صور و تقشیر تبیین می کند؛ برای تبیین شکل گیری این الگوی معرفتی می توان چنین تصورکرد که فیلسوف حالات پدیداری ادراک را درون نگرانه در خود تصویر، و شاخصه های آن را احصا می کند، سپس با عرضه کردن آن به مبانی هستی شناختی اش نظریۀ معرفت را بیان می کند. ابن سینا مؤلفه هایی همچون ذهنیت دربرابر عینیت در مسئلة وجود ذهنی، عرض بودن علم و تأثیر کلی یا جزئی بودن ادراک را در نگاه پدیداری به ادراک تبیین می کند و به عرضۀ آن بر مبانی وجودشناسانه ای همچون تفکیک هستی به جوهر و عرض می پردازد و تفسیری معرفتی از عالم براساس همین اصل به همراه نگاه سه گانه به علیت ارائه می دهد و به الگوی خود در معرفت شناسی می رسد. نظام معرفتی سینوی مبتنی بر همین شاخصه ها و مبانی، به حصول نوعی ذات گرایی در تمام تبیین های معرفت شناسانه و پذیرش وحدت سنخی میان مدرِک و مدرَک می رسد.

جهان اکنون به این نتیجه رسیده است که دستیابی به امنیت غذایی پایدار با رهیافت های تولیدمحوری و سودای تولید هر چه بیشتر موجب نابودی منابع و سامانه های کشاورزی می شود. بنابراین باید با نگرشی بوم شناختی که بر محور کشاورزی پایدار و بهره وری استوار می باشد، ضمن تولید غذای کافی و سالم، زمینه های حفظ منابع و سلامت محیط را نیز فراهم آورد. به باور بسیاری از متخصصان و سیاست گذاران، کشاورزی بوم شناختی راه مناسبی برای تامین امنیت غذایی پایدار در آینده و رهیافتی برد-برد است که با ایجاد هم افزایی ها موجب افزایش تولید غذا و بهبود امنیت غذا و تغذیه و همزمان حفظ خدمات بوم نظامی و تنوع زیستی می شود که اجزای ضروری تولید پایدار کشاورزی هستند. اصول کشاورزی بوم شناختی مبتنی است بر کمینه سازی مصرف نهاده های برون مزرعه ای و بیشینه سازی اتکا به نهاده ها و عملیات درون مزرعه ای. سلامت مواد غذایی نیز زمانی حاصل می شود که برابر تعریف، پسماند نهاده های کشاورزی، عامل های بیماریزا، فلزهای سنگین و دیگر آلاینده ها در مواد غذایی حضور نداشته باشند که این هدف مهم با کشاورزی بوم شناختی به دست می آید. از سوی دیگر، ارتقای تاب آوری سامانه های کشاورزی در ایران و دیگر منطقه های خشک و نیمه خشک که تغییر اقلیم در آن ها موجب تشدید تنش های محیطی، از جمله خشکی، شوری و گرما می شود مستلزم توجه به رویکردهای بوم شناختی در تولید فراورده های کشاورزی است. ایران نیز برای دستیابی به امنیت غذایی پایدار باید در مسیر کشاورزی بوم شناختی گام بردارد، کشاورزی بوم شناختی ای که دانش بنیان، بوم سازگار، اقتصادمحور و بر پایه ظرفیت محیطی سرزمینی باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.